Charlie musi umrzeć [The Necessary Death of Charlie Countryman] 2013 – Recenzja

Charlie musi umrzeć (2013)

The Necessary Death of Charlie Countryman

/USA, Rumunia/

Reżyser: Fredrik Bond
Scenariusz: Matt Drake
Obsada: Shia LaBeouf, Evan Rachel Wood, Mads Mikkelsen, James Buckley, Til Schweiger, Rupert Grint, Melissa Leo
Muzyka: Christophe Beck
Zdjęcia: Roman Vasyanov
Gatunek: Akcja, Dramat, Komedia
Czas trwania: 108 min

W poszukiwaniu siebie

Frederik Bond w swoim pełnometrażowym debiucie pt.: „The Necessary Death of Charlie Countryman” zabiera nas do Rumunii, która w jego wizji przesiąknięta jest tajemniczą atmosferą gangsterki i brudnych interesów (niczym w „Hostelu” na Słowacji) oraz niełatwej miłości. Wszystko to w przeplatających się konwencjach art house’u i typowego kina hollywoodzkiego, których połączenie sprawiło, że ta produkcja jest interesująca i niebanalna. Przed seansem sprawdzając postaci reżysera i scenarzysty Matta Drake’a, który odpowiedzialny był za scenariusz „Projektu X” nie byłem zbyt dobrej myśli, ale na szczęście moja odwaga została nagrodzona, bo „The Necessary Death of Charlie Countryman” to po prostu dobry film jest.

Dzieło Frederika Bonda jest ciekawym połączeniem kina akcji, komedii oraz dramatu ze sporą dozą romansu. Dzięki dynamicznym zdjęciom oraz porządnie zmontowanymi sekwencjami scen „The Necessary Death of Charlie Countryman” to film, w którym akcja nie stoi w miejscu, ciągle się coś dzieje nie pozwalając na chwilę wytchnienia, przez co seans kończy się nadspodziewanie szybko, ale satysfakcjonująco. Siła tego filmu tkwi także w ścieżce dźwiękowej wzbogacającej w znaczący sposób art housowy klimat. Jednym z autorów soundtracku był Moby – to już powinno mówić wiele jeśli nie wszystko – klasa sama w sobie.

„The Necessary Death of Charlie Countryman” to kolejna próba zerwania LaBoeufa z dotychczasowym, dosyć lalusiowatym wizerunkiem nastolatka. Choć mu się to w dużej mierze udało, to jego rola przypomina bardzo tę trasformersową, gdzie niespodziewanie postać przez niego odgrywana znajduje się w środku bagna, z którego musi bezpiecznie wydostać się na brzeg. W tym konkretnym filmie gra postać Charliego nie mającego celu w życiu, który zgodnie z pośmiertną radą matki wybiera się w podróż do Bukaresztu w poszukiwaniu własnego „ja”. Przychodzi mu zmierzyć się nie tylko z samym sobą, ale też trudną, bo nieoczekiwaną miłością i tamtejszymi bossami świata przestępczego. Tą kreacją Shia LaBoeuf pokazuje, że zdarza mu się świetnie grać, co odebrałem z wielkim zaskoczeniem i nadzieją na przyszłe jego występy na podobnym poziomie. W innej roli niż dotychczas znane pojawił się Rupert Grint. I chociaż nie jest to jakaś znacząca rola to swoje komediowe zadanie spełnił znakomicie. Wart wspomnienia jest także występ ulubieńca kobiet – Madsa Mikkelsena, który po tej kreacji bezkompromisowego gangstera zyska pewnie jeszcze więcej fanek. Debiut Bonda z pewnością można uznać za udany, dlatego polecam tę pozycję. A od KinoKonesera porządne 7/10

  • Dziwnie, tak. Najdłuższy akapit o aktorach, a ja nawet nie wiem, o czym to film.;o

  • Słuszna uwaga, dzięki 🙂

  • Anonimowy

    Taka mała poprawka, jeden z moich ulubionych muzyków odpowiada za muzykę do filmu, ale nie on jest kompozytorem filmu, bo kompozytorem są Christophe Beck i Deadmono. Po prostu jak zawsze dał Moby utwory ze swoich płyt do filmu m.in. "The Shot In The Back Of The Head" do którego teledysk nakręcił David Lynch.

  • Dzięki 🙂 zasugerowałem się danymi z filmwebu 😉

  • A ja kocham Shię. W ogóle nie uważam, że ma lalusiowaty wygląd – za to cholernie mnie podniecający;) Dlatego dla niego obczaję film.

  • Tutaj naprawdę warto 🙂