Ocalony [Lone Survivor] 2013 – Recenzja

Ocalony (2013)

Lone Survivor

/USA/

Reżyser: Peter Berg
Scenariusz: Peter Berg
Obsada: Mark Wahlberg, Taylor Kitsch, Emile Hirsch, Ben Foster, Eric Bana
Muzyka: Steve Jablonsky, Explosions in the Sky
Zdjęcia: Tobias A. Schliessler
Gatunek: Dramat, Wojenny, Akcja
Czas trwania: 121 min

Fantastyczna czwórka

Amerykańskie kino wojenne kojarzy się z patosem od niepamiętnych czasów. Niestety twórcy „Ocalonego” nie odżegnują się od tej charakterystycznej cechy ich patriotycznego kina, ani też od dosyć częstego sposobu przedstawiania historii, a często nawet ‚faktów’ sugerujących wspaniałomyślność Amerykanów, bądź też stawiających ich w roli wielce poszkodowanych i pokrzywdzonych. Dlatego trochę dziwi mnie aprobata Maxa Kolonki dla tego filmu i określenie go jako niewygodnego dla tamtejszej władzy. Zbyt mocno udzielił się chyba amerykański patriotyzm, bo nie mogę się z tą wypowiedzią zgodzić. Fabuła filmu dotyczy nieudanej misji w Afganistanie podczas której czteroosobowy oddział amerykańskich żołnierzy zostaje desygnowany do ujęcia jednego z czołowych przywódców Talibów.

Choć film jest rzekomo relacją wydarzeń z roku 2005, to w niektóre przedstawione elementy nie jestem w stanie uwierzyć, bo po prostu wyglądają dosyć nieprawdopodobnie i opierają się jedynie na opowieści (książce) jednego żołnierza, której nikt nie jest w stanie potwierdzić. Dlatego jeśli traktować „Ocalonego” wyłącznie w kategorii rozrywkowej, a nie przywoływania przeszłości w sposób przesadnie hołdujący poszkodowanych, to mamy kino bardzo efektowne. Naszym oczom ukazani są czterej superbohaterowie z wielkimi planami na przyszłość, którzy jak bracia walczą ramię w ramię w imię pokoju na świecie. Na szczęście trup ściele się gęsto, ilość head-shotów jest duża, co wpływa znacząco na widowiskowość, a przy świetnym i dynamicznym montażu robi jeszcze większe wrażenie i pozwala poczuć klimat wydarzeń i emocje towarzyszące czterem żołnierzom mierzącym się z ponad setką Talibów.

„Ocalony” to typowe, dobrze zrealizowane od strony technicznej kino amerykańskie, które dzięki wartkiej akcji nie pozwala się nudzić w żaden sposób, a dwie godziny seansu upływają dosyć szybko. Przesadna gloryfikacja emanująca z ekranu poprzez dosyć nierealne wydarzenia może niektórych przyprawiać o mdłości, ale to już typowe dla Amerykanów. Dlatego ten film polecam jedynie jako rozrywkę, która nie ma większej głębi, a chciałaby mieć.

  • Dla mnie bomba. Oczywiście, trzeba z przymrużeniem oka traktować amerykański patos i przytup, oni po prostu tak już mają;). Nie lubię bardzo Marky Marka ale spoko, dało się oglądać. Tak jak Ty, nie sądzę, że to wszystko to prawda i tylko prawda ale w końcu to film, a nie życie:). Ja bym polecała i bym sobie życzyła, żeby zamiast szitów typu "Bitwa Warszawska" Polacy zrobili coś choć trochę w ten deseń. Może się kiedyś doczekam. Amen.

  • Jest szansa, bowiem niedługo "Kamienie na szaniec":)

  • Ja już nie mam złudzeń:). Już wiem, że będzie do de:). Jedyny plus taki, że młodzież książki nie będzie musiała czytać (plus z punktu widzenia młodzieży;) ).

  • A ja się jeszcze łudzę, że nie rozczaruje się za bardzo 😉

  • Rozrywka bez głębi na 7? Eeeee…Moim zdaniem beznadziejne, patetyczne kino. Argument, że jest sprawnie zrealizowany jest żaden, bo nawet teledyski sprawnie się realizuje w US of A. 🙂
    Pozdrawiam.

  • Mimo tego patosu, braku logiki w niektórych fragmentach film mi się świetnie oglądało 😉 I przez cały seans emocjonowałem się niemalże jak sami bohaterowie. Wg mnie "Ocalony" ma coś w sobie;P

  • Jeżeli film porywa, są emocje, jest patos, jest rozrywka. To fuck it. Mi na pewno się spodoba. Pewnie zapomnę po miesiącu. Trudno 🙂

  • Ja nie zapomniałam, a minęły już z 3 miesiące:):) moim zdaniem film wart obejrzenia:)

  • Porzuć wszelką nadzieję :):):):)

  • Trailer nie odstrasza, a nadzieja umiera ostatnia 😛 Musi się kiedyś przytrafić przyzwoity, polski film wojenny 🙂

  • Daj Boże. Chyba popełnię jakiś zakład i wygram kupę kasy:D:D